สังคม “ลมใต้ปีก” ประจำวันอังคารที่ 29 กันยายน พุทธศักราช 2569
อยู่ในช่วงขาลงสุดๆ “ระบอบสีนํ้าเงิน” ถูกเปิดโปง มาอย่างต่อเนื่อง ผลโพลต่างๆ ระบุ อยู่มาได้แค่นี้ ก็น่า “จะนานเกินพอ!”… แม้ที่ผ่านมา “ยุทธศาสตร์ต่างๆ” ล้วนประสบความสำเร็จ ตามเจตจำนง… เวลาผ่านไป สังคมตั้งข้อสังเกตุ การบริหารราชการแผ่นดิน ของ “นายกฯ อนุทิน” มองไม่เห็นว่า จะนำพาประเทศชาติ ผ่านพ้น “วิกฤติ” ได้ มากน้อยเพียงใด ?….000
ควันหลง “นํ้าท่วมหนัก!” เจ้าภาพหลัก อยู่ตรงไหน ? บทเรียน “หาดใหญ่” ภาพจำ ไม่เคยถอด มารับมือ… “ดร.เอ้ สุชัชวีร์ สุวรรณสวัสดิ์” ชำแหละ การแก้ปัญหาระยะยาว อย่างน่าสนใจ… เพราะหน่วยงาน “บริหารจัดการนํ้า” ล้วน อยุ่คนละทิศละทาง ไม่เป็นเอกภาพ ….000
“กรมอุตุนิยมวิทยา” ภายใต้การรับผิดชอบ กระทรวงดีอี “ไชยชนก ชิดชอบ”… ข้อมูลดาวเทียม-ภาพถ่าย ขึ้นกับ GISTDA กระทรวง อว. ของ “ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์”… การปิด หรือเปิดประตูนํ้า กรมชลประทาน ศูนย์ปฏิบัติการนํ้าอัจฉริยะ (ชื่อหรู) ขึ้นอยู่ กระทรวงเกษตร และสหกรณ์ ของ “สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ”… การเตือนภัยพิบัติ โน่น! ขึ้นอยู่ “สท.นช.” สำนักงานนํ้าแห่งชาติ วางแผนจัดทรัพยากรนํ้า “ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี” ขึ้นตรงต่อรองนายกฯ “ทรงศักดิ์ ทองศรี”… กรมป้องกันบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) กู้ภัย “อยู่กระทรวงมหาดไทย” ภายใต้การกำกับดูแล “นายเจเศรษฐ์ ไทยเศรษฐ์”… ส่วนการสื่อสารเรื่องนํ้า ผู้ให้บริการพื้นที่คมนาคม สำนักงานเขต ต่างๆ ขึ้นกับ “ชัชชาติ สิทธิพันธ์” ผู้ว่าฯ กทม…. 000 “ภัยพิบัติ ไม่เคยรอ ระบบราชการ”… งบประมาณ กระจายละลายทั่ว… แค่ฟังก็ “ปวดหัว !”… ถามยํ้ากันว่า เจ้าภาพหลักแท้จริง “อยู่ตรงไหน ?”…. 000
“นํ้าท่วม กับการเมือง” คู่กันมานานหนักหนา… มิได้เกิดจาก ภัยธรรมชาติ อย่างเดียว เกิดจากการ บริหาร “จัดการผิดพลาด ด้วย” ทั้ง ชลประทาน – ปล่อยนํ้าจากเขื่อน และการแทรกซึมบริหาร “งบประมาณ”…. ทุกครั้งที่เกิดวิกฤติ ภาคประชาชน “จิตอาสา” ทำงานเร็วกว่า “ภาครัฐบาล” ซึ่งมักเสนอหน้า ลงพื้นที่ถ่ายภาพโชว์สื่อโชเซียล ชิงพื้นที่….000
“เสียงบ่น ก่นด่า” ทั่งเมือง ทั้งๆ มีบทเรียน จาก “นํ้าท่วม” หลายครั้ง ปรากฏเห็นเด่นชัดว่า “การเตือนภัย ไม่เข้มข้น!” พยากรณ์อากาศ แค่บอกฝนตกหนัก ถึงหนักมาก “ไม่เตือนระวังภัย” … สัญญาณ SMS มาตอนนํ้าหลากแล้ว… การสื่อสารหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง “ไม่ประสานกัน” ควบคุม ตัดสินใจล่าช้า ผู้คนไม่เข้าใจภาษาที่ใช้… เพียงแค่ “เอาอยู่ !” ของรัฐมนตรี “ทรงศักดิ์” ซึ่งเจอหนัก “ทัวร์ถล่ม!” จมบาทา…. 000
จากปัญหา นํ้าท่วม “ระบายไม่ทัน” กลายเป็นปัญหา “นํ้าขัง – นํ้าเน่า” ระยะยาว หลายพื้นที่ ทั้ง “เคหะคลองจั่น – รามคำแหง – ลาดกระบัง ฯลฯ”…ประสบภัยเดือดร้อน ระนาว รวมทั้ง ปริมณฑล และต่างจังหวัด… ถึงเวลาที่รัฐบาลต้อง “ยกเครื่องรับมือ” วิกฤตินํ้าท่วม เป็นวาระแห่งชาติ อย่างจริงจัง เป็นรูปธรรม เสียที…. 000
