<ฝอ.ขอจับ>

ฝอ.ในที่นี้หมายถึงตำรวจฝ่ายอำนวยการในโรงพัก ทำหน้าที่งานธุรการ และงานเอกสารตามหน้างานเป็นหลัก

ช่วงที่ผมเป็น ผกก.สภ.เดชอุดม จว.อุบลราชธานี ผมปรับเปลี่ยนการบริหารงานในหน่วยใหม่

โดยให้ตำรวจทุกนาย ทั้งฝ่ายปฏิบัติการ และฝ่ายอำนวยการ หรือ ฝอ. มีสิทธิหน้าที่ มีสิทธิประโยชน์ อันพึงมีพึงได้ตามระบบราชการเหมือนกัน

ไม่มีการหักหรืออมเงินเบี้ยเลี้ยง จ่ายเต็มตามสิทธิ์ จนหัวหน้าแผนกการเงินพูดว่า<ถ้าไม่หักเงินแล้วท่านจะเอาเงินที่ไหนไปบริหารงานล่ะครับ>

ผมบอกไปว่า<มี 10 บาท บริหาร 10 บาท มี 100 บาท บริหาร 100 บาท มีเท่าไหร่ก็บริหารเท่านั้นจะไม่มีการหักเงินลูกน้องมาบริหารงานเด็ดขาด ผมเป็นหัวหน้าต้องดูแลลูกน้องให้อยู่ดีมีสุขไม่ใช่ไปเบียดเบียนลูกน้องเพื่อความสุขของตนเอง>

น้ำมันรถยนต์สำหรับไปงานราชการ ผมจัดให้ทุกแผนกงาน

อุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ ถ้าเบิกหลวงไม่มีหรือไม่ได้ แต่จำเป็นต้องใช้ ไม่ยังงั้นงานเสียหาย ก็ให้เงินลูกน้องไปซื้อมาจากร้านค้า ถ้าผมไปราชการ หรือไปประชุมก็ให้ซื้อเชื่อไว้ แล้วผมกลับไปจ่ายเอง

การทำงานตามหน้าที่ ถ้ามีปัญหา ไม่ว่าเรื่องอะไร ผมปกป้อง ต่อสู้ให้เต็มที่

ถ้าผิดพลาดไป โดยความประมาท พลั้งเผลอ ไม่ตั้งใจ ผมให้อภัย แก้ไขให้ และสั่งสอนแนะนำ

แต่ถ้าตั้งใจทำผิดต่อหน้าที่ราชการ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ถูกต้องก็ว่าตามระเบียบราชการเช่นเดียวกัน

ผลหรือครับ งาน ฝอ. ทุกหน้างาน เลื่อนไหลไปด้วยดี ไม่มีสะดุด

งานปฏิบัติการ ทำผลงานได้ตามเป้าหมายที่ผู้บังคับบัญชามีคำสั่งทั้งการป้องกัน การปราบปราม การจับกุม

ช่วงหนึ่งมีคำสั่งถึงทุก สภ.  ให้ระดมจับกุมบุคคลตามหมายจับ

หมายจับออกโดยศาล

หมายจับที่มีปัญหาคือ หมายจับที่มีแต่ตำหนิรูปพรรณผู้กระทำความผิด ไม่รู้ตัวผู้กระทำความผิด และหมายจับที่มีแต่ชื่อเล่น ไม่รู้ชื่อจริง นามสกุลจริงของผู้กระทำความผิด

ปัญหาหมายจับในส่วนนี้ ผมได้ไปพูดคุยกับ ท่านผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดเดชอุดม ผมบอกท่านว่า<ตำรวจจะมีโอกาสทำผิดพลาด ในการจับกุมผู้ต้องหาตามหมายจับผิดตัว หรือไม่อย่างนั้นก็จะกลายเป็นหมายจับค้างเก่าตลอดไป เพราะไม่รู้จะจับใคร การแก้ไขคือ ศาลสามารถเพิกถอนหมายจับหรือยกเลิกหมายจับได้หรือไม่>

ท่านผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดเดชอุดม เห็นด้วย แต่บอกว่า<หมายจับนั้น ออกโดยผู้พิพากษาแต่ละท่าน และหลายท่านก็ย้ายไปแล้วขอปรึกษากับผู้พิพากษาท่านอื่น ๆ ดูก่อน>

วันต่อมา ท่านผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดเดชอุดม ให้ผมนำหมายจับที่มีปัญหาไปพบท่านที่ศาลจังหวัดเดชอุดม และท่านได้กรุณาทำการเพิกถอนหรือยกเลิกหมายจับที่มีปัญหาของ สภ.เดชอุดม รวมยี่สิบกว่าหมาย

ผมรายงานผู้บังคับบัญชาทราบ

ตอนไปสัมมนาเรื่องหมายจับที่ ตร. ผมก็พูดเรื่องแนวทางการถอนหมายจับนี้

มีทั้งเห็นด้วย มีทั้งชื่นชม มีทั้งบอกว่า ไม่น่าเป็นไปได้ ที่ศาลจะเพิกถอนหรือยกเลิกหมายจับ ถ้าไม่ใช่ตัวผู้พิพากษาผู้ออกหมายเอง

นานาเหตุผล นานาจิตตัง

แต่ทำไมต้องไปคิดแทนท่านผู้พากษาด้วยล่ะ

ในส่วนของโรงพัก ผมมอบหมายให้ตำรวจฝ่ายปฏิบัติการ รับผิดชอบหมายจับคนละ  1 หมาย

วันหนึ่ง ด.ต.สุดี ตำรวจหน้าห้องมาบอกผมว่า มีลูกน้องมาขอพบผมหลายคน ผมบอกให้เข้ามาได้

ตำรวจที่มาขอพบ ล้วนแล้วแต่เป็นตำรวจ ฝอ.

มีนายหนึ่ง เป็นตัวแทน พูดว่า<ท่านผู้กำกับครับ พวกผมมาขอหมายจับครับ>

ผมมองและฟังตัวแทนตำรวจ ฝอ. พูด ด้วยความสุขใจ แล้วผมก็พูดว่า <ช่วยผมทำงานอำนวยการอย่างเต็มที่แล้ว
จะไปลุยภาคสนามอีกหรือ ?>

ตัวแทนตำรวจ ฝอ. อีกคนพูดว่า<พวกผมส่วนมากเป็นคนพื้นที่ อีกหลาย ๆ คนแม้ไม่ใช่คนพื้นที่ ก็อยู่ที่นี่มานาน รู้จักคนเยอะครับ>

อีกคนพูดว่า<หมายจับคดีฆ่า  ผู้ต้องหาคนนี้ผมรู้จักบ้าน รู้จักพ่อแม่เขาดี ได้ตัวแน่ครับ>

ตำรวจ ฝอ. อีกคนหนึ่งพูด<พวกผมไม่เคยอาสาเจ้านายคนไหนทำงานนะครับ แต่ท่านสนใจพวกผม เข้าใจพวกผม
ดูแลพวกผมดี พวกผมจึงอยากช่วยงานท่านครับ>

ผมปลื้มใจมากจนถึงมากที่สุด ที่มีลูกน้อง ฝอ. เช่นนี้ ผมพูดจากหัวใจไปว่า<ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกคนที่มีน้ำใจ
งั้นเอาไปคนละหมายนะเลือกเอาเลยครับ>

จากเหตุการณ์นี้ กลายเป็นแนวทางให้ผม มอบหมายให้ตำรวจทุกนายในโรงพัก รับผิดชอบหมายจับ อย่างน้อยคนละ 1 หมาย

ขอบอกว่า ทุกคนแสดงท่าทีเต็มใจ และให้ความร่วมมือมาก

ยิ่งกว่านั้นก็คือ ทั้งตำรวจฝ่ายปฏิบัติการและฝ่ายอำนวยการหรือ ฝอ.  ที่ทำการจับกุมผู้ต้องหาตามหมายจับที่ได้รับมอบหมายได้แล้ว มีอีกหลายนายมาขอหมายจับเพิ่ม

น้ำใจลูกน้องในการทำงาน ช่างยิ่งใหญ่ มหาศาลจริง ๆ

ต่อมา ภ.จว.อุบลราชธานี มีการประชุมบริหารประจำเดือน

ในวาระเรื่องการเร่งรัดจับกุมบุคคลตามหมายจับ สภ.เดชอุดม มีผลการจับกุมสูง และติดอันดับ 1 ใน 3 มาตลอดหลายสัปดาห์

มี ผกก.บาง สภ. ส่งชุดสืบสวน มาสอบถามข้อมูลแนวทางปฏิบัติ

พอรู้ว่ามีตำรวจ ฝอ. มาขอหมายจับไปติดตามจับกุมบุคคลตามหมายจับก็ทำสีหน้างง ๆ

อย่างงเลย  ตำรวจไม่ว่าหน้าที่อะไร ก็เป็นตำรวจทั้งนั้น เคยผ่านการฝึกอบรมมาเหมือนกันหมด ทั้งการตรวจค้น การจับกุมการควบคุม การใช้เครื่องพันธนาการ เป็นต้น

เพียงแต่ งานที่ทำด้วยใจ งานที่ผู้ทำเอาใจใส่และใส่ใจเข้าไปด้วย ย่อมมีความงดงามของผลสัมฤทธิ์ และความสำเร็จ ตามมาเสมอ

<เป็นนาย ถ้าให้ใจลูกน้อง ลูกน้องก็ย่อมจะให้ใจนายด้วยเช่นกัน>

ด.ต.สุดี ตำรวจหน้าห้อง พูดกับผมว่า<ท่านครับ อย่าด่วนย้ายไปที่ไหนอยู่ที่นี่นาน ๆ นะครับ>

ผมหัวเราะเบา ๆ นั่งพริ้มตาบนเก้าอี้ในห้องทำงาน ด้วยความรู้สึกสุขใจครับ

พล.ต.ต.ไอยศูรย์ สิงหนาท