<หลวงพ่อคูณบอกว่า…..>

อดีตที่ผ่านมา ผมเคยดำรงตำแหน่งเป็น ผกก.สภ.ด่านขุนทด

ด่านขุนทด มีสุดยอดพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ วัดบ้านไร่

ทุกวัน จะมีผู้คนมากมายหลากหลายอาชีพ ไปกราบท่าน ไปขอพรท่าน ไปให้ท่านเขกหัว เป่าขม่อม

ท่านจะใช้ม้วนกระดาษหนังสือพิมพ์เคาะหัวเบา ๆ

เมื่อแขกเหรื่อหมด ท่านจะกลับเข้ากุฏิที่อยู่บนอาคารนั้น นั่งพักบนขอบเตียง ผมก็ตามเข้าไปนั่งอยู่ในห้องท่าน พร้อมศิษย์ใกล้ชิด 2-3 คน

บางวันอากาศก็ร้อน ร้อนมากด้วย

ผมเคยถามท่านว่า <หลวงพ่อครับ วันนี้แขกเยอะมากหลวงพ่อเหนื่อยไหมครับ>

หลวงพ่อพริ้มตาลงพูดว่า <พอทนได้>

ผมถามต่ออีก <หลวงพ่อร้อนไหมครับ>

หลวงพ่อยังพริ้มตาอยู่ บอกว่า <พออยู่ได้>

สักครู่หนึ่งหลวงพ่อก็ลืมตาพูดขึ้นมาว่า <มึงจำเอาไว้ ไม่ว่า ฝนจะตก แดดจะออก จะร้อน จะหนาว มึงก็ต้องอยู่ให้ได้ ทุกอย่างมันเป็นไปตามธรรมชาติ>

ผมพนมมือพูดว่า <ครับ หลวงพ่อ>

หลวงพ่อละสังขารไปหลายปีแล้ว บริจาคเป็นครูใหญ่ด้วย

ผมยังอยู่ แต่ก็บริจาคร่างกายไปเป็นครูใหญ่ให้สภากาชาดไทยมานานหลายสิบปีแล้ว

ผมเคยเป็นครูฝึก เคยเป็นนักเรียนปกครอง แต่ไม่เคยเป็นครูจริง ๆ

ผมจึงคิดว่าผมโชคดีมีบุญ ที่จะได้เป็นครูในอนาคต  แถมเป็นครูใหญ่ซะด้วยซี

เจริญรอยตามหลวงพ่อคูณครับ

พล.ต.ต.ไอยศูรย์ สิงหนาท