<นิติศาสตร์กับนิติธรรม>
<หมายจับคดีทำร้ายร่างกาย>

ในช่วงที่ผมดำรงตำแหน่งเป็น ผกก.หน.สภ.เดชอุดม จ.อุบลราชธานี  ผู้บังคับบัญชา มีนโยบายเร่งรัดการจับกุมบุคคลตามหมายจับ

ผมเป็นคนที่เข้มงวดต่อคำสั่งที่ถูกต้องและถูกกฎหมายของผู้บังคับบัญชา มีเหตุการณ์บางเรื่องที่อยากบอกเล่าให้ฟัง

ด.ต.สุดี ตำรวจหน้าห้อง เข้ามาบอกผมว่า

<ท่านครับ พ่อผู้ต้องหาตามหมายจับคดีทำร้ายร่างกายขอพบครับ>

ผมพยักหน้า พูดว่า

<เชิญเข้ามาเลยนะ>

สักครู่ แค่อึดใจ มีเสียงเคาะประตูห้องทำงาน ประตูเปิดออกมา ชายฉกรรจ์วัยห้าสิบปีเศษเดินเข้ามา เมื่อทักทายกันแล้ว ผมเชิญให้นั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน เขาบอกว่า

<ลูกชายผมมีหมายจับคดีทำร้ายร่างกายที่โรงพักนี้ แต่หลบหนีไปอยู่ตามบ้านญาติและคนรู้จักหลายปีแล้ว ตอนนี้ปู่ซึ่งเลี้ยงเขามาแต่เด็กตาย
ผมแจ้งข่าวไป เขาอยากจะกลับมาบวชหน้าไฟแทนคุณ เสร็จพิธีแล้วจะมอบตัวให้ดำเนินคดีตามกฎหมายครับ>

ผมนั่งฟังและมองเข้าไปในดวงตาเขา เห็นแววโศกเศร้าแต่เด็ดเดี่ยว

ผมบอกให้เขารอสักครู่ แล้วให้ตำรวจหน้าห้องไปเอาสำเนาสำนวนมาจากห้องเสมียนคดีตรวจสอบดูรายละเอียด

พบว่ามีการรับแจ้งความเป็นสำนวนการสอบสวน มีผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ มีการออกหมายจับโดยศาลจริง แล้วผมก็คิดเลยเถิดไปอีกว่า ผู้ต้องหาจะมาบวชหน้าไฟแทนคุณอุทิศส่วนกุศลให้ปู่ที่เลี้ยงเขามาแต่เด็ก ย่อมมีพื้นฐานแห่งความกตัญญูอันเป็นความดี เหตุทำร้ายร่างกายก็เกิดจากการทะเลาะวิวาท

ผมตัดสินใจพูดกับชายฉกรรจ์พ่อผู้ต้องหาตามหมายจับไปว่า

<ลูกชายคงรักปู่มาก และการบวชหน้าไฟแทนคุณก็เป็นการแสดงความกตัญญู แม้ว่าจะต้องถูกจับกุมหลังจากนั้นก็ยอม เขาเป็นคนดีนะ

เอางี้ นี่ก็ใกล้เข้าพรรษาแล้ว ให้เขาบวชต่อเลยได้มั้ย บวชตลอดพรรษา ศาสนาจะทำให้เขาเป็นคนดีขึ้นอีก ตำรวจจะไม่จับแต่จะให้โอกา

แล้วไปหาผู้เสียหาย ดูแลชดใช้เขาบ้างตามสมควร เหตุมันก็นานมาแล้ว คงหายโกรธแล้วละ>

ชายฉกรรจ์ พ่อผู้ต้องหาตามหมายจับ มองผมตาค้าง ตะลึงพูดไม่ออก ผมยิ้มให้ด้วยความจริงใจ เขาพูดเสียงสั่นรัวว่า

<ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณจริง ๆ ผมไม่รู้จะพูดยังไงแล้วครับ>

พลางยกมือไหว้ผมปะหลก ๆ น้ำตาเริ่มรินไหลอาบแก้ม

<ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ต้องการผลงานการจับกุมบุคคลตามหมายจับ ผมให้โอกาสคนที่จะกลับเนื้อกลับตัวได้ครับ>

จำได้ว่า ผมพูดไปอย่างนั้น

เขายกมือไหว้ผมด้วยความสำนึกขอบคุณอีกครั้ง ลงจากโรงพักไปด้วยความปลื้มปิติ

ด.ต.สุดี ซึ่งยืนฟังอยู่ด้วย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พูดว่า

<ผมไม่เคยเจอนายแบบนี้มาก่อนเลย อยู่นาน ๆ อย่าย้ายนะครับ>

ผมรู้ว่า การกระทำของผมขัดต่อหลักนิติศาสตร์ และอาจจะเป็นหนามยอกเข้าตัวผมตามข้อกฎหมายได้

แต่หลักนิติธรรม คงจะเป็นเกราะคุ้มครองผม

ผมหวังเช่นนั้น

พล.ต.ต.ไอยศูรย์ สิงหนาท