สังคม “ลมใต้ปีก” ประจำวันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายน พุทธศักราช 2569
ควันหลง “ฟ้าผ่าเปรี้ยง !”… เกาะภูเก็ตสั่นสะเทือนถึง ทำเนียบรัฐบาล….ตำนานเรื่องผู้ว่าฯ ภูเก็ต มีปัญหามาทุกยุคสมัย เข้าตำรา “ที่ใดมีผลประโยชน์ ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง !”…. การย้ายระดับ “บิ๊ก” จังหวัดภูเก็ต แดนสนธยา แห่งอำนาจ ออกนอกพื้นที่พร้อมกัน อาจแก้ “ปัญหาความขัดแย้ง” บางอย่างได้… แต่ปัญหาผู้มีอิทธิพล “เครือข่ายทับซ้อน” การรุกลํ้าพื้นที่ ยังเป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง อำนาจเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง !…. 000
มะเร็งร้าย ที่แฝงอยู่ระบบราชการไทย แทรกซึมฝังลึก ตราบใดที่ไม่แก้ไขปัญหา “มาเฟียต่างชาติ-นอมินี” รุกลํ้าทรัพยากรฯ ถือครองที่ดิน หาดสาธารณะ ฯลฯ…. ย้ายผู้ว่าราชการจังหวัด ล้างบางกันกี่รอบ ก็มิอาจแก้ปัญหาได้…. ? อย่างดีเป็นได้ แค่กลบกระแสประเด็น “ช่วยนํ้าเงินด้วย!” เท่านั้น…จะ “สิงห์ดำ- สิงห์แดง”…สิงห์ไหน ก็สู้ “สิงห์บ้านใหญ่บุรีรัมย์” ไม่ได้ !!… ปัญหา ส่วยชายหาด ยังคงเป็นมหากาพย์ ต่อไป…. 000
“เดินหน้าหรือถอยหลัง” โครงการรถไฟความเร็วสูง สองแสนล้าน เชื่อม 3 สนามบิน สุวรรณภูมิ – ดอนเมือง – อู่ตะเภา (อีอีซี ) เสียเวลาไปฟรี ๆ ถึง 8 ปีเต็ม…. ล่าสุด นายกรัฐมนตรี “อนุทิน ชาญวีรกูล” ยึดโครงการดังกล่าว รวมศูนย์อำนาจในมือตนเอง “ปลด ! พิพัฒน์ รัชกิจประการ” รองนายก และ รมว.คมนาคม พ้นจากการกำกับดูแล เขตพัฒนาพิเศษ ภาคตะวันออก ” หลุดวงจร! “…. 000 ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ “นายพิพัฒน์” ถูกปรับลดบทบาท…. ก่อนหน้านี้ “ช่วงวิกฤตนํ้ามัน” ก็เคยถูกปลดจาก การกำกับศูนย์บริหาร สถานการณ์ในภูมิภาค ตะวันออกกลาง มาแล้ว โดยเปิดทางให้ “เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ” รองนายกฯ – รมว.คลัง เข้ามารับหน้าที่แทน ท่ามกลางเสียงวิจารณ์ เรื่องผลประโยชน์ ประเด็น “พลังงาน” รวมทั้ง “แลนด์บริดจ์” ที่ถอยตั้งหลัก จากข้อสงสัย หลายประการ….เหตุใด “โกเกี๊ยะ” จึงถูกลดบทบาท ซํ้าซ้อน ทั้งที่เป็นทุนใหญ่ ระดับ “หัวจ่าย” ศูนย์อำนาจสีนํ้าเงิน…. ?…000
แม้บริหารประเทศ มาเพียง 2 เดือน แต่ปรากฏการณ์ทางการเมือง มีเรื่องราว ขัดแย้งปริแยกภายใน ไม่น้อย… เริ่มเห็นร่องรอย ความผันผวนเด่นชัด…. แนวโน้ม “การปรับ ครม.” คาดว่า มาเร็วก่อนกำหนด “ขันน็อตกันแล้ว !” หนาว ๆ ร้อน ๆ กันหลายกระทรวง…ตัวใครตัวมัน “ลูกนก” ตัวหลัก .. น่าจะหนักหน่วง !… ถอยสุดกระดาน….000
ว่ากันว่า… สัญชาติญาณ แห่งการระแวงภัย ทำให้แมลงบางชนิด ยอมเปลี่ยนสีตัวเอง เพื่อความอยู่รอด นอกเหนือจาก “ความสัมพันธ์”… ตัวอย่างเห็นเด่นชัด บูรพาพยัคฆ์ “ศึก 3 ป. ล่อกันหนัก”…สุดท้าย ต่างคนต่างเดิน !…. 000 ความปริร้าวภายใน เป็นปกติวิสัย “การเมืองไทย”… หวนคิดถึงวาทะ “ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช” ปราชญ์สยาม ทันสมัยเสมอ.. เปรียบ “ตำนานสามก๊ก”… ตัวละครประเดี๋ยวแตกแยก รบพุ่งฆ่าฟัน อีกประเดี๋ยว รวมกลุ่มแล้ว แตกไปอีก…ต่างคนต่างได้ทำไว้ต่อกัน “ทั้งคุณและโทษ” แต่คุณนั้น มิได้ก่อเกิดกตัญญู และโทษมิได้กำเนิด แก่การพยาบาท ทุกคนพร้อมลืม “ทั้งคุณและโทษเสมอ”…. 000
“ม.ร.ว.คึกฤทธิ์” กล่าวว่า… อำนาจนั้น เหมือนยาเสพติด ได้มาแล้วย่อมวางไม่ลง… และย่อมต้องการอยู่เสมอ “ไม่มีวันพอได้” ฉะนั้นจะเห็นว่า “นักการเมือง” บำเพ็ญกรณีแสวงหาอำนาจ เมื่อได้มาแล้ว ก็อยากได้ต่อไปอีก… ในที่สุด “อำนาจนั้น ก็ทำลายตนลงไป” เช่นยาเสพติด ย่อมทำลาย ผู้เสพ ฉันใด ?…..0000
