<ราชการกับการเมือง>

<ราชการ>

มีวินัยควบคุม มีกฎหมายอาญาฯ และกฎหมายแพ่งฯ เป็นของแถม

มีการลงโทษตั้งแต่ ว่ากล่าวตักเตือน ถึงออกจากราชการไว้ก่อน ทั้ง ๆ ที่ศาลยังไม่ได้ตัดสิน

<การเมือง>

มีจริยธรรม มีกฎหมายอาญาฯ และกฎหมายแพ่งฯ ควบคุมเช่นกัน

แต่ต่างกันกับราชการ

<การเมือง>

แม้ถูก ปปช. ชี้มูลความผิด

แม้ถูกฟ้องคดีอาญาความผิดขั้นอุกฤษฏ์

แม้เคยถูกศาลพิพากษาจำคุกมาแล้ว

แม้มีพฤติการณ์การประกอบอาชีพอันเป็นที่น่ารังเกียจของสังคม เช่นเปิดบ่อนการพนัน ค้าของผิดกฎหมาย บุกรุกครอบครองที่ดินของรัฐ หรือรวมหัวกันกู้จนธนาคารเจ๊ง ฯลฯ

ก็ยังอหังการ เป็นถึงผู้บริหารราชการแผ่นดิน ชี้นิ้วสั่งการข้าราชการได้

หรือว่ามันเป็นแบบวัฒนธรรมแบบไทย ๆ

จึงไม่รู้สึกแปลกใจ ที่เวลามีการชุมนุม มีการเล่นการเมืองนอกสภา จะมีข้าราชการหลายนาย นำลูกน้องไปเดินตามตูด มุดอยู่ใต้เวที คอยคุ้มครองอารักขาคนเหล่านั้น แม้กระทั่งนำกำลังไปเฝ้าบ้าน ไม่ไปปฏิบัติหน้าที่ ตามตำแหน่งหน้าที่ของตน

พอการชุมนุมจบ ถึงฤดูกาลการแต่งตั้ง

ข้าราชการพวกนั้น นอกจากไม่โดนลงโทษลงทัณฑ์ฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่แล้ว

ยังได้ดิบได้ดีกันเป็นทิวแถว แบบที่รู้ ๆ เห็น ๆ กันอยู่

ส่วนพวกที่ก้มหน้าก้มตาทำงานตามหน้าที่ ทั้งงานประจำของตนและงานภาคสนาม<คฝ.>

ไม่เคยเห็นขั้น ไม่เคยเห็นยศ ไม่เคยเห็นตำแหน่งที่ก้าวหน้า

ได้แต่ตะโกนดัง ๆ ว่า

<อดทนอดกลั้น ยึดมั่นคำสั่ง ทำงานทุกครั้ง ตั้งอกตั้งใจ ตายในสนาม คือความยิ่งใหญ่ ศักดิ์ศรีตำรวจไทย สลักไว้ในแผ่นดิน>

ที่หลงเหลืออยู่ ณ เวลานี้ของคนทำงาน คือความภาคภูมิใจ

<ยศตำแหน่งอยู่ได้ตามกาล แต่ตำนานจะคงอยู่ตลอดไป>

พล.ต.ต.ไอยศูรย์ สิงหนาท